Redfinger -Android Cloud Phone

ანალიზის ავტორი: AppCompare

სახლში ერთი ტელეფონის გამოყენება ხშირად ნიშნავს, რომ ვიღაცას თამაში უნდა დატოვოს გაშვებული, სხვას კი იმავე მოწყობილობით დარეკვა ან შეტყობინებების ნახვა სჭირდება. ასეთ დროს Redfinger შეიძლება გამოგადგეს, რადგან Android-ის ხანგრძლივ პროცესს ღრუბელში აცალკევებს და ფიზიკურ ტელეფონს სხვა საქმეებისთვის ათავისუფლებს. ჩემი აზრით, ეს ყველაზე საინტერესოა იმ ოჯახებისთვის ან თანაცხოვრებისთვის, სადაც ერთი მოწყობილობა რამდენიმე ადამიანის ყოველდღიურ რუტინაში მონაწილეობს.

ოღონდ ღრუბლოვანი გარემო საერთო საოჯახო ტელეფონის სრულ შემცვლელად არ უნდა აღიქვა. ის მეორე, დისტანციურ სამუშაო სივრცეს ჰგავს და არა ყველასთვის საერთო პროფილს, სადაც საზღვრები თავისით დალაგდება. სანამ აპში რამეს დააყენებ, დაფიქრდი, ვის ეკუთვნის ანგარიში, ვინ შეძლებს მასთან წვდომას და რა უნდა დარჩეს პირადი. ამ რამდენიმე გადაწყვეტილებამ შეიძლება თავიდანვე აგარიდოს შემთხვევითი შესვლა არასწორ პროფილში կամ ერთმანეთის աշխատանքը խառնել.

საერთო მოწყობილობის ნაცვლად ცალკე სესია

რეალისტური მაგალითი ასეთია: საღამოს ოჯახის ერთ წევრს სურს თამაში ღამითაც მუშაობდეს, მაგრამ ტელეფონი სხვას სჭირდება დილის მაღვიძარას, ზარის ან შეტყობინებების მისაღებად. თამაშის ღრუბელში დატოვება ამ ორ საჭიროებას ერთმანეთისგან აცალკევებს. დილით მოთამაშე ამოწმებს, რა მოხდა, ხოლო დანარჩენებს არ უწევთ მთელი ღამე იმავე ფიზიკურ ტელეფონზე თამაშის გაშვება.

ამ სცენარში სასარგებლოა, რომ დაწყებამდე ყველამ იცოდეს, რა ეკუთვნის ვის. ანგარიშის პაროლი, გადახდის გადაწყვეტილება და თამაშში შესვლა ერთ პასუხისმგებელ ადამიანს დაუტოვე, ნაცვლად იმისა, რომ მოწყობილობის ყველა მომხმარებელს ერთი და იგივე წვდომა ჰქონდეს. ეს აპის სპეციალური საოჯახო ფუნქცია არ არის; ეს უბრალოდ გონივრული წესია, როცა ღრუბლოვან გარემოში პირად ანგარიშს იყენებ.

საზღვრები, რომლებსაც დაყენებამდე ვადგენ

საზიარო გამოყენებისას მე ჯერ ერთ მოკლე საცდელ სესიას გავაკეთებდი: ავირჩევდი აპს, რომლის დროებით გაჩერება ან ხელახლა გახსნა პრობლემა არ არის, და შევამოწმებდი, რამდენად გასაგებია თითოეული მოქმედება. შემდეგ კი მხოლოდ იმ ანგარიშს დავამატებდი, რომელიც ამ კონკრეტულ სამუშაოს სჭირდება. ასე ოჯახის წევრებს არ მოუწევთ გამოიცნონ, რომელი აპი ან ანგარიში სად არის დატოვებული.

კარგი ჩვევაა, გამოყენების დასრულებისას ნათლად თქვა, რა მდგომარეობაში დატოვე გარემო: თამაში კვლავ მიმდინარეობს, საჭიროა ხელახლა შესვლა, თუ სესია უბრალოდ შესამოწმებლად არის მზად. ეს მცირე კოორდინაცია განსაკუთრებით გამოსადეგია, როცა ტელეფონს სხვა ადამიანი იყენებს და შეიძლება იფიქროს, რომ ღრუბლოვანი სესიის დახურვა არაფერს ცვლის. დისტანციური ეკრანისგან გათიშვა და ანგარიშიდან გამოსვლა ერთი და იგივე გადაწყვეტილება არ არის, ამიტომ ამ განსხვავების გაცნობიერება თავიდანვე ღირს.

კიდევ ერთი პრაქტიკული წესი: არ დატოვო სხვებისთვის გაურკვეველი, რომელი მოქმედების შესრულება შეიძლება. თუ შენს ანგარიშში თამაშის პროგრესზე ან აპის პარამეტრებზე პასუხისმგებელი მხოლოდ შენ ხარ, უთხარი დანარჩენებს, რომ სესიის შემოწმება შეიძლება, მაგრამ ანგარიშის პარამეტრების შეცვლა არა. ღრუბლოვანი წვდომა კომფორტს იძლევა, თუმცა საოჯახო შეთანხმების ნაცვლად ვერ იმუშავებს.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

კოორდინაცია ზედმეტი კონტროლის გარეშე

Redfinger-ს გამოვიყენებდი საერთო რუტინის ერთ ნაწილად და არა ოჯახის ყველა ციფრული საქმიანობის ცენტრად. მაგალითად, ერთი ადამიანი საღამოს ამზადებს თამაშს ან აპს, მეორე კი იცის, რომ ტელეფონის აღება შეუძლია ისე, რომ გაშვებულ პროცესს არ შეეხოს. თუ სესიის შემოწმება სხვა ადამიანს სჭირდება, წინასწარ შეთანხმდით, როდის და რა მიზნით დაუკავშირდება გარემოს.

ეს მიდგომა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როცა რამდენიმე ადამიანს ერთი ონლაინ ანგარიში აქვს. ღრუბლოვანი Android-ის სესია ანგარიშების საკუთრებას თავისით არ წყვეტს: თუ ერთსა და იმავე შესვლის მონაცემებს სხვადასხვა ადამიანი იყენებს, მოქმედებებიც შეიძლება ერთმანეთში აირიოს. ამიტომ საერთო ანგარიშისთვის ცალკე წესები განსაზღვრეთ, ხოლო პირადი ანგარიშები პირად გარემოში დატოვეთ. ეს არა მხოლოდ უფრო მოწესრიგებულია, არამედ შეცდომის შემთხვევაში პასუხისმგებელი ადამიანის პოვნასაც ამარტივებს.

თუ მოზარდი აპს იყენებს, მე დასაწყისში გვერდით დავრჩებოდი და ერთად გავივლიდი ანგარიშში შესვლისა და ფასიანი არჩევანის საკითხებს. ეს არ ნიშნავს, რომ ყოველი სესიის კონტროლია საჭირო. მიზანია, ბავშვმა იცოდეს, რა არის ღრუბელში შენახული სამუშაო სივრცე, რატომ შეიძლება მის გამოყენებას ქსელი სჭირდებოდეს და ვის უნდა ჰკითხოს, სანამ გადახდას დაადასტურებს.

ასაკი, ნდობა და ხარჯვის გააზრება

აპს 3+ ასაკობრივი შეფასება აქვს, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ ყველა შესაძლო გამოყენება ავტომატურად ბავშვებისთვის შესაფერისია. ჩემთვის ასაკობრივი ნიშანი მხოლოდ საწყისი მინიშნებაა: მნიშვნელოვანი მაინც ის არის, რა აპს ან თამაშს უშვებ, რომელი ანგარიშია ჩართული და ვინ იღებს გადაწყვეტილებას შიდა შესყიდვებზე. ზრდასრულმა მომხმარებელმა ეს გარემოებები ბავშვს გასაგებად უნდა აუხსნას.

აპლიკაცია უფასოა, თუმცა შიდა შესყიდვების ფასები თითოეულ საქონელზე 0,20 ₾-დან 1 449,00 ₾-მდე მერყეობს. ასეთი დიაპაზონის დანახვისას მე ოჯახის წევრებს წინასწარ შევუთანხმებდი, რომ ფასიანი არჩევანი მხოლოდ პასუხისმგებელი ზრდასრულის თანხმობით გაკეთდეს. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია საერთო მოწყობილობაზე: შემთხვევით შეხებასა და გააზრებულ შესყიდვას შორის ზღვარი შეიძლება ადვილად დაიკარგოს, თუ ყველამ არ იცის, ვინ მართავს ანგარიშს.

ნდობის საკითხიც პრაქტიკულია და არა მხოლოდ ზოგადი გაფრთხილება. თუ ღრუბლოვან სივრცეში პირად ანგარიშში შედიხარ, გამოიყენე მხოლოდ ის ინფორმაცია, რომელიც ამ კონკრეტულ ამოცანას სჭირდება, და ოჯახის წევრებს არ გაუზიარო შესვლის მონაცემები ავტომატურად. როცა მიზანი თამაშის ხანგრძლივად გაშვებაა, იქვე სხვა პირადი ანგარიშების დამატება საჭირო არ არის. ნაკლები შერეული ანგარიში ნიშნავს ნაკლებ დაბნეულობასაც.

როდის აქვს Redfinger-ს აზრი

თუ გინდა Android-ის აპი ან თამაში ცალკე, ღრუბელში გაშვებულ გარემოში დატოვო, Redfinger საინტერესო გამოსავალია. მე მას ჩვეულებრივი მობილური ემულატორისგან განსხვავებულად აღვიქვამ: აქ იდეა მხოლოდ სხვა მოწყობილობის მიბაძვა კი არა, Android-ის სამუშაო სივრცის დისტანციურად გამოყენებაა. ეს განსაკუთრებით მოსახერხებელია მაშინ, როცა გინდა ხანგრძლივი პროცესი ტელეფონის ეკრანისა და ბატარეის მუდმივი დაკავების გარეშე გააგრძელო.

აპლიკაცია ხელსაწყოების კატეგორიაში შედის და მისი შემქმნელია Redfinger. ის უფასოდ იტვირთება, ასაკობრივი შეფასება კი 3+ აქვს. ჩემთვის მისი მთავარი ღირებულება სწორედ მოქნილობაა: შეგიძლია ერთ გარემოში აპი ან თამაში მოამზადო, შემდეგ კი ყოველდღიურ ტელეფონზე სხვა საქმეები აკეთო. თუმცა ეს არ არის ჯადოსნური გზა ყველა Android-საქმისთვის. მუშაობის ხარისხი ინტერნეტზეა დამოკიდებული, ხოლო ღრუბლოვანი გამოყენების ხარჯები კონკრეტულ შემთხვევებში ყურადღებას მოითხოვს.

სახლში ვის გამოადგება და ვის — ნაკლებად

ოჯახურ გარემოში ამ აპს ყველაზე მეტად იმ ადამიანს ვურჩევდი, ვისაც განმეორებადი ან ხანგრძლივი Android სესია სჭირდება და ამავე დროს სურს ფიზიკური ტელეფონი სხვებსაც დაუტოვოს. მაგალითად, ოჯახის წევრს შეუძლია საღამოს მოამზადოს თამაში, ხოლო დილით შედეგი გადაამოწმოს ისე, რომ ღამით ტელეფონი არავის დასჭირდეს. მსგავსი სცენარი კარგად მუშაობს, როცა მომხმარებლები ერთმანეთს წინასწარ უთანხმდებიან, ვინ მართავს ანგარიშს და როდის შეიძლება სესიასთან დაბრუნება.

თუ ოჯახში მთავარი მოთხოვნაა, რომ ბავშვებმა ერთი მოწყობილობა გამოიყენონ სხვადასხვა აპზე, მაგრამ ზრდასრულმა თითოეული ადამიანის ცალკე საქმიანობა ზედმიწევნით გააკონტროლოს, Redfinger-ს ამ პრობლემის გადაწყვეტად არ მივიჩნევდი. ეს ღრუბლოვანი Android გარემოა და არა საოჯახო მართვის სისტემა. ასეთ შემთხვევაში უფრო შესაფერისი შეიძლება იყოს ცალკე პროფილები ან მოწყობილობის ჩაშენებული მომხმარებლისა და მშობლის მართვის შესაძლებლობები, თუ ისინი თქვენს მოწყობილობაზე ხელმისაწვდომია.

ჩვეულებრივ ემულატორთან შედარებით, Redfinger-ის აზრი ხანგრძლივი დისტანციური სესიის შენარჩუნებაა; ადგილობრივი ემულატორი კი ხშირად უკეთესია, როცა რეაქციის სისწრაფე, უშუალო კონტროლი ან კომპიუტერთან მუშაობა გჭირდება. მეორე ფიზიკური Android მოწყობილობა უფრო გასაგები არჩევანია, თუ გინდა აპი ყოველთვის შენს ხელში იყოს და ქსელზე დამოკიდებულება არ გქონდეს. მე Redfinger-ს ავირჩევდი მხოლოდ მაშინ, როცა ტელეფონისგან განცალკევებული ხანგრძლივი გაშვება უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მყისიერი მართვა.

წარმოიდგინე ასეთი სიტუაცია: თამაში ან აპი დიდხანს უნდა იყოს გახსნილი, მაგრამ ამავე დროს შეტყობინებებს ელოდები, ზარს აკეთებ ან ტელეფონზე სხვა პროგრამა გჭირდება. ჩვეულებრივ მოწყობილობაზე ხანგრძლივი გაშვება ეკრანს ჩართულს ტოვებს, ბატარეას ხარჯავს და ზოგჯერ სისტემის მიერ პროცესის შეჩერებასაც იწვევს. Redfinger ამ ამოცანას ღრუბელში გადაიტანს, ამიტომ შენი ტელეფონი უფრო მეტად მართვის პულტად იქცევა, ვიდრე თავად სამუშაო გარემოდ.

ეს მიდგომა განსაკუთრებით უხდება AFK თამაშებს, რესურსების დაგროვებას, განმეორებად მოქმედებებს და იმ აპებს, რომლებიც მუდმივ ონლაინ ყოფნას საჭიროებენ. ბიზნესის პატარა პროცესებისთვისაც შეიძლება გამოდგეს, მაგალითად, როცა Android-ის კონკრეტულ გარემოში აპის გახსნილად დატოვება გჭირდება. ამასთან, მე მას არ ავირჩევდი სწრაფი რეაქციის მქონე თამაშებისთვის ან ისეთი სამუშაოსთვის, სადაც შეყვანის ყოველი მილიწამი მნიშვნელოვანია.

პირველი ნაბიჯი მარტივია: აპლიკაციას აყენებ Android მოწყობილობაზე, რომელსაც მინიმუმ Android 7.0 სჭირდება. მიმდინარე ვერსიაა 1.9.14.55, ამიტომ ძველ ტელეფონზე დაყენებამდე სისტემის თავსებადობის შემოწმება ღირს. ინსტალაციის შემდეგ მთავარი მოლოდინი სწორად უნდა ჩამოაყალიბო: შენ არ იღებ დამატებით ფიზიკურ ტელეფონს, არამედ უკავშირდები დისტანციურ Android გარემოს.

დაწყება და პირველი სამუშაო სივრცე

პირველ გამოყენებაში ყველაზე მნიშვნელოვანი არის მოთმინება და კავშირის სტაბილურობა. ღრუბლოვანი ტელეფონის გახსნა ჩვეულებრივი აპის გაშვებას ჰგავს, მაგრამ რეალურად ეკრანის გამოსახულება და შენი შეყვანა ქსელის გავლით მოძრაობს. ამიტომ სუსტი ან არასტაბილური კავშირის დროს შეიძლება დაგვიანება, გამოსახულების დროებითი გაჩერება ან ხელახლა დაკავშირების საჭიროება იგრძნო.

მე გირჩევდი, პირველი ცდა იმ აპით დაიწყო, რომლის დაკარგვაც არ დაგაზარალებს. ჯერ შეამოწმე, რამდენად სწრაფად რეაგირებს შეხება, რამდენად კომფორტულია ტექსტის შეყვანა და როგორ იქცევა გარემო მაშინ, როცა ტელეფონის სხვა აპზე გადადიხარ. ეს პატარა ტესტი ბევრ გაუგებრობას აგარიდებს: Redfinger-ის მთავარი ამოცანა ხანგრძლივი დისტანციური გაშვებაა და არა ადგილობრივი აპის სისწრაფის გამეორება.

შემდეგი პრაქტიკული ნაბიჯი არის სამუშაოს სწორად მომზადება. თუ თამაშს იყენებ, ჯერ შედი ანგარიშში და დარწმუნდი, რომ პროგრესის შენახვა იმავე ანგარიშთან არის დაკავშირებული. თუ სხვა აპზე მუშაობ, წინასწარ მოაწესრიგე შესვლის მონაცემები და საჭირო პარამეტრები. ეს რჩევა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რადგან დისტანციურ გარემოში დაწყებული პროცესი მხოლოდ მაშინ არის სასარგებლო, თუ დაბრუნებისას იმავე მდგომარეობას დაგხვდება.

აპის ან თამაშის გადატანა ყოველდღიურ პროცესში

Redfinger-ის ძლიერი მხარე მაშინ ჩანს, როცა მას ერთჯერადი ექსპერიმენტის ნაცვლად კონკრეტულ რუტინაში იყენებ. მაგალითად, საღამოს შეგიძლია გახსნა თამაში, შეასრულო საწყისი მოქმედებები და შემდეგ ღრუბლოვან გარემოში დატოვო. დილით დაბრუნებისას ამოწმებ შედეგს, იღებ დაგროვილ რესურსს და საკუთარ ტელეფონზე ჩვეულებრივ საქმიანობას აგრძელებ.

ასეთ სამუშაო პროცესში სამი ეტაპი უნდა გამოყო. პირველი არის მომზადება: შესვლა, საჭირო პარამეტრების დაყენება და იმის დადასტურება, რომ თამაში ან აპი ნამდვილად მუშაობს. მეორე არის გადაბარება ღრუბელზე: შენ წყვეტ აქტიურ მართვას, მაგრამ გარემო აგრძელებს მუშაობას. მესამეა დაბრუნება და შემოწმება: ხელახლა უკავშირდები, ამოწმებ შედეგს და მხოლოდ ამის შემდეგ თვლი პროცესს დასრულებულად.

ეს ბოლო ეტაპი ხშირად ავიწყდებათ. დისტანციური გაშვება არ ნიშნავს, რომ აღარაფრის შემოწმება დაგჭირდება. თუ ანგარიშიდან გამოსვლა, ქსელის შეცვლა ან აპის განახლება მოხდა, შედეგი შეიძლება მოსალოდნელისგან განსხვავებული იყოს. ამიტომ მე Redfinger-ს უფრო „დავალების გამგრძელებლად“ ვიყენებდი, ვიდრე სრულად უყურადღებოდ დასატოვებელ ავტომატურ მანქანად.

კიდევ ერთი სასარგებლო მიდგომაა ერთი მიზნისთვის ერთი გარემოს გამოყენება. თუ ერთდროულად სხვადასხვა თამაშს, სოციალურ აპს და სამუშაო ხელსაწყოს ერთმანეთში აურევ, დაბრუნებისას შეიძლება დაგავიწყდეს, რა მდგომარეობაში დატოვე თითოეული. ცალკე, მკაფიოდ განსაზღვრული სამუშაო ნაკადი კონტროლს ამარტივებს და არასასურველი მოქმედების რისკსაც ამცირებს.

მოწყობილობასა და ღრუბელს შორის გადაბარება

ჩვეულებრივ Android-ზე აპიდან აპზე გადასვლა მყისიერად ხდება, ხოლო აქ შენს ტელეფონსა და დისტანციურ გარემოს შორის პატარა საზღვარი არსებობს. ტელეფონი აჩვენებს ღრუბელში მიმდინარე პროცესს და აგზავნის შენს მოქმედებებს. ამიტომ სწრაფი შეხებების სერია, ტექსტის აკრეფა ან ზუსტი მართვა შეიძლება ნაკლებად ბუნებრივი იყოს.

ამის გამო Redfinger-ის გამოყენებისას მოქმედებების წინასწარ დაგეგმვა უფრო ეფექტურია, ვიდრე მუდმივი ხელით კონტროლი. თუ თამაშში შესაძლებელია გრძელი დავალების დაწყება, ჯერ ის გაუშვი და შემდეგ დატოვე გარემო. თუ აპში განმეორებადი პროცესი გაქვს, მოამზადე ყველაფერი ერთ სესიაში, რათა ყოველ დაბრუნებაზე ერთსა და იმავე ნაბიჯებს არ იმეორებდე.

ჩემთვის საინტერესოა ისიც, რომ ასეთი გადაბარება ტელეფონის რესურსებს ზოგავს, მაგრამ მომხმარებლის ყურადღებას მთლიანად არ ათავისუფლებს. პერიოდული შემოწმება მაინც საჭიროა. შესაძლოა დაგჭირდეს ხელახლა შესვლა, შეტყობინების დახურვა ან პროცესის გაგრძელება. ამიტომ ეს ინსტრუმენტი საუკეთესოა ნახევრად ავტომატური რუტინებისთვის, სადაც ძირითადი სამუშაო დიდხანს გრძელდება, მაგრამ საბოლოო კონტროლი ადამიანს რჩება.

თუ რამდენიმე მოწყობილობას იყენებ, წინასწარ გაითვალისწინე, რომ მთავარი კომფორტი სწორედ დისტანციურ წვდომაშია. დაწყება ერთ ტელეფონზე და შემოწმება მეორეზე პრაქტიკულად შეიძლება იყოს სასარგებლო, თუმცა ასეთი მოქნილობა მხოლოდ მაშინ მუშაობს კარგად, როცა ანგარიშის მონაცემები და სამუშაოს მდგომარეობა მოწესრიგებული გაქვს. ქაოსური შესვლა-გამოსვლა უფრო მეტ დროს წაგართმევს, ვიდრე დაზოგავს.

რას მიიღებ დასრულებისას

წარმატებული გამოყენების შედეგი ჩვეულებრივ არის ის, რომ ხანგრძლივი პროცესი შენს ფიზიკურ ტელეფონს აღარ აბამს. შეგიძლია ეკრანი გამორთო, სხვა აპი გახსნა ან მოწყობილობა ყოველდღიური საქმეებისთვის გამოიყენო, ხოლო დისტანციურ გარემოში დაწყებული ამოცანა გაგრძელდეს. სწორედ ამ განსხვავებას ვთვლი აპის მთავარ პრაქტიკულ სარგებლად.

AFK თამაშებში ეს ნიშნავს დაგროვილი რესურსების ან დასრულებული მოქმედებების შემოწმებას მაშინ, როცა შენთვის მოსახერხებელია. აპების შემთხვევაში კი შეიძლება მიიღო მუდმივად ხელმისაწვდომი Android სამუშაო სივრცე, რომელსაც საჭირო მომენტში უბრუნდები. ბიზნესის გამოყენებისთვის ეს შეიძლება სასარგებლო იყოს, როცა კონკრეტული Android აპი ცალკე გარემოში უნდა გქონდეს და ყოველდღიურ ტელეფონში არ გინდა მისი მუდმივი აქტიურობა.

თუმცა შედეგი ყოველთვის კავშირის ხარისხითა და თავად აპის მოთხოვნებით განისაზღვრება. თუ დისტანციურ სესიასთან დაკავშირება შეფერხდა, შედეგის შემოწმება დაგვიანდება. თუ აპს მუდმივი აქტიური შეყვანა სჭირდება, ღრუბლოვანი გარემო ვერ ჩაანაცვლებს მოთამაშის ან მომხმარებლის რეალურ მონაწილეობას. ამიტომ წინასწარ განსაზღვრე, შენი მიზანი ხანგრძლივი გაშვებაა თუ პირდაპირი მართვა.

სად ჩნდება ხახუნი და როდის ჯობს სხვა არჩევანი

ყველაზე აშკარა შეზღუდვა ქსელზე დამოკიდებულებაა. ადგილობრივ ემულატორში ან პირდაპირ ტელეფონში გაშვებული აპი ხშირად უფრო სწრაფად რეაგირებს, რადგან ეკრანის გადაცემა და შეყვანა დისტანციურ სერვერზე არ გადის. თუ კარგი კავშირი არ გაქვს, Redfinger-ის უპირატესობა შეიძლება ნელ-ნელა გაქრეს.

მეორე საკითხი ხარჯია. აპი უფასოდ არის ხელმისაწვდომი, მაგრამ შიდა შესყიდვები თითოეულ საქონელზე 0,20 ₾-დან 1 449,00 ₾-მდე მერყეობს. ეს იმას ნიშნავს, რომ მარტივი დაწყება უფასოდ შეგიძლია, თუმცა ხანგრძლივი ან უფრო ინტენსიური გამოყენებისას გადახდის პირობებს ყურადღებით უნდა გაეცნო. მე არ დავიწყებდი ფასიან გამოყენებას მანამდე, სანამ უფასო შესაძლებლობებით არ დავრწმუნდებოდი, რომ კონკრეტული სამუშაო ნამდვილად მჭირდება.

მესამე სირთულე არის კონტროლის შეგრძნება. ფიზიკურ ტელეფონში იცი, სად ინახება აპი და რას აკეთებს მოწყობილობა. ღრუბლოვან გარემოში კი ყველაფერი უფრო შუამავლობით ხდება. ეს შეიძლება დამაბნეველი იყოს მომხმარებლისთვის, რომელსაც მხოლოდ სწრაფი, პირდაპირი Android აპი სჭირდება. ასეთ შემთხვევაში ჩვეულებრივი აპი, ადგილობრივი ემულატორი ან მეორე ფიზიკური მოწყობილობა უკეთესი არჩევანი იქნება.

Redfinger-ს ასევე არ ავირჩევდი კონფიდენციალურობაზე განსაკუთრებით მგრძნობიარე სამუშაოებისთვის, თუ არ ხარ მზად, წინასწარ შეისწავლო ანგარიშის, მონაცემებისა და შესვლის პროცესთან დაკავშირებული პირობები. ეს არ ნიშნავს, რომ აპი უსარგებლოა; უბრალოდ დისტანციური სამუშაო სივრცე განსხვავებულ ნდობასა და ჩვევებს მოითხოვს. საბანკო, პირად ან სამუშაო ანგარიშებთან გამოყენებამდე მე ყოველთვის ცალკე შევაფასებდი, ნამდვილად აუცილებელია თუ არა ასეთი გარემო.

ვისთვის არის ეს აპი პრაქტიკული

ჩემი აზრით, Redfinger კარგი კანდიდატია იმ ადამიანისთვის, ვისაც Android-ის ხანგრძლივი სესია სჭირდება, მაგრამ ტელეფონის მუდმივად დაკავება არ უნდა. ის განსაკუთრებით უხდება AFK თამაშების მოთამაშეებს, აპების ტესტირების მოყვარულებს და მათ, ვისაც ცალკე Android სამუშაო სივრცე სჭირდება. დეველოპერის, Redfinger-ის, მიერ შექმნილი ეს ხელსაწყო ამ მიზანს უფრო პირდაპირ ემსახურება, ვიდრე ჩვეულებრივი ეკრანის დუბლირების პროგრამა.

მას ასევე დავურჩევდი ადამიანს, რომელიც ხშირად ცვლის მოწყობილობას და სურს, კონკრეტული გარემო ერთ ადგილზე შეინარჩუნოს. თუმცა ეს რეკომენდაცია პირობითია: თუ შენი ყოველდღიური გამოყენება შედგება სწრაფი შეტყობინებებისგან, კამერისგან, GPS-ზე დამოკიდებული მოქმედებებისგან ან მაღალი სიზუსტის თამაშებისგან, ღრუბლოვანი Android შეიძლება ზედმეტი შრე აღმოჩნდეს.

აპის პოპულარობა საკმაოდ დიდია — მას ათ მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს — მაგრამ ეს თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ყველასთვის შესაფერისია. მე პოპულარობას მხოლოდ იმის ნიშნად მივიჩნევ, რომ გამოყენების სცენარი რეალურ მოთხოვნას პასუხობს. საბოლოო არჩევანი მაინც შენს კავშირზე, სამუშაოს ტიპსა და ხარჯვის სურვილზე უნდა იყოს დამოკიდებული.

ჩემი პრაქტიკული შეფასება

Redfinger-ის გამოცდის შემდეგ მისი მთავარი იდეა გასაგები და სასარგებლო მეჩვენება: მძიმე ან ხანგრძლივი Android პროცესი გადაიტანო ცალკე ღრუბლოვან გარემოში და ტელეფონი ყოველდღიური გამოყენებისთვის დაიბრუნო. ყველაზე კარგი შედეგი მაშინ მიიღე, როცა წინასწარ მოვამზადე აპი, დავიწყე ხანგრძლივი დავალება და დაბრუნების დრო კონკრეტულად ვიცოდი.

ამავე დროს, მე არ დავარქმევდი მას სრულ შემცვლელს ჩვეულებრივი Android-ისთვის. ქსელის შეფერხება, შეყვანის დაგვიანება, პერიოდული შემოწმების საჭიროება და შიდა შესყიდვების შესაძლო ღირებულება რეალური კომპრომისებია. თუ ამ შეზღუდვებს თავიდანვე გაითვალისწინებ, აპი ბევრად ნაკლებად გაგიცრუებს იმედებს.

საბოლოოდ, ჩემი რეკომენდაცია ასეთია: სცადე ის მაშინ, როცა შენი ამოცანა არის ხანგრძლივი Android სესიის ტელეფონისგან განცალკევება. დაიწყე პატარა, არაკრიტიკული სამუშაოთი, შეამოწმე კავშირის სტაბილურობა, მოაწესრიგე ანგარიშის წვდომა და მხოლოდ ამის შემდეგ გადაიტანე მნიშვნელოვანი პროცესი. ამ მიდგომით Redfinger შეიძლება გახდეს საკმაოდ მოსახერხებელი დამატებითი სამუშაო სივრცე, ხოლო თუ შენს საქმეს მყისიერი რეაქცია და სრული ადგილობრივი კონტროლი სჭირდება, ჩვეულებრივი Android გარემო უფრო გონივრული არჩევანი იქნება.